A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

V

W

Y

Z

klasyczny wykonuje się bez używania olejków. Stosuje się go w leczeniu zaburzeń funkcji stawów. Ogromna część masażu składa się z ćwiczeń gimnastycznych na drążku, podczas których pacjent pozostaje w ubraniu. W zabiegi medytacyjne włączone są refleksy i elementy terapii ajuverda. Twórcą masażu tajskiego jest Jivaka Kumarbhaccha. Już 2500 lat temu w Indiach stworzono, na bazie filozofii Ayurvedy oraz technik Yogi, podstawy masażu tajskiego. Przez lata masaż ten rozwijał się, praktykowany przez mnichów w tajlandzkich świątyniach. Najsłynniejszym światowym centrum naukowym i szkoleniowym jest świątynia Wat Pao w Bankoku.
Cele:

• Zmniejszenie napięć
• Przywrócenie prawidłowej ruchomości sąsiadujących ze sobą struktur
• Przywrócenie prawidłowej wymiany tkankowej
• Przywrócenie prawidłowej funkcjonowania narządów wewnętrznych/li>
• Przywrócenie prawidłowej cyrkulacji krwi i chłonki
• Zmniejszenie napięć psychicznych

Techniki: W odróżnieniu od technik zachodnich, w masażu tajskim bardzo ważne jest oddziaływanie całego ciała terapeuty poprzez dłonie, palce, łokcie, stopy, kolana na ciało pacjenta.Masaż odbywa się na macie w odpowiednich pozycjach przy wyprostowanym kręgosłupie terapeuty. Zgięcie go i pochylenie wymaga pracy ramion podobnie jak w technikach zachodnich. Praca ramion męczy i sprawia, że masaż staje się mało efektywny. Masaż tajski zwany jest również „yogą dla leniwych” , dlatego że stosowane są techniki rozciągające zaczerpnięte z Yogi. Obserwując prace terapeuty , możemy odnieść wrażenie , że jest to forma tańca z udziałem pacjenta.